O wujku

O łujku

Miyszkom w Radostowicach i moji dziadkowie, łojcowie z łobu stron. Łod taty była wielko familijo – trzinoście dziecek, a łod mamy pięcioro, trzech łujków, jedna ciotka, no i mama byli najmłodszo i łostali w doma. Gospodarzyli na gospodarce z dziadkami, pola było szesnoście morgów. Babka byli kucharkom, warzyli po weselach, bo piyrwej to przi łoczepinach […]

Read More

Moje wspomnienia z czasów wojny 1944-45r.

Byłach dzieckiem i miałach 7 lot, było to późno na jesiyń, moja siostra Zosia przijechała na kole z miasta łokropnie wystraszono i spłakano bo widziała jak Niymcy gnali jak bydło wiyńźnów z Oświęcimia. Godała że jak kery ni mioł już siły iść dali, to go zastrzelili, a jak sie jeszcze ruszoł, to go poszczuli psym […]

Read More

Zwyczaje cołkigo roku

Późno na jesiyń na świyntego Jyndrzeja schodziły sie dziołchy i chłopcy i loli wosk przez dziurka łod klucza do waszpeka z wodom. Potym sie dziwali co się jim też uloło. A uloły sie jim rozmajte dziwolongi. Jak to podobne do witki, to skazowało że dziołcha sie wczas wydo, abo synek łożyni. Jak to był krziżyk […]

Read More

Jak powstały Radostowice

Rozprawiali mi moja babka, że podobno koło 1447 roku przejyżdżoł tyndy kupiec Radost. Wioz towary z połednia na północ, drogom kaj teraz jest ul. Pszczyńsko. Roslasło mu sie koło i musioł przistanyć. Łogromnie sie mu tu spodobało. Były tu pjykne lasy, stawy przeplecione groblami, no i na dobrze tu łostoł. Wykarczowoł konsek lasu i postawił […]

Read More